×

‘Op een moment van verbinding gebeuren vaak speciale dingen’

Ivan Hennetin (CliniClown Zabor) probeert in iedere situatie weer aan te voelen wat iemand nodig heeft. In dit verhaal vertelt hij over zijn werk. “Als clown zorg ik voor ontlading en ontspanning.”

In Rotterdam speelde ik in verzorgingshuis voor mensen met dementie. Ik stelde me voor aan een mevrouw: “Ik ben Zabor, wie bent u?” De vrouw antwoordde. Nadat we hadden gespeeld, kwam de activiteitenbegeleidster naar me toe. Zij vertelde dat die mevrouw haar naam al maanden niet meer wist. Was het toeval dat ze er nu, na al die tijd, wel opkwam? Wie weet. Je kunt ook denken: de oprechte benadering triggerde iets, waardoor ze antwoord gaf.

Op zo’n moment van verbinding gebeuren vaak speciale dingen. Dat maakt mijn vak zo bijzonder. Als CliniClown probeer ik in elke situatie weer aan te voelen wat nodig is. Soms is dat gewoon vrolijkheid en breng ik een bepaalde energie. Maar er kan ook verdriet zijn, dan buig ik mee met de persoon die ik voor me heb. Als clown weerspiegel je de kracht en zwaktes van je eigen persoonlijkheid, dat vind ik mooi. Als clown Zabor ben ik een beetje arrogant. Zabor denkt alles wel te weten, maar natuurlijk lukken dingen hem vaak juist niet.

CliniClown Zabor in een verpleeghuis.

Ik bleef destijds hangen in de wereld van het circus en het straattheater. Ik reisde met een clownsgenootschap door Europa en specialiseerde me later in clownerie bij clownsschool Le Samovar in Parijs. Daarna kwam ik in Nederland terecht. Toen ik in 2012 een vacature bij CliniClowns tegenkwam, viel alles wel op zijn plek. De combinatie van clownerie en sociale relevantie past perfect. Ik speel in ziekenhuizen, voor kinderen met een beperking in instellingen en voor mensen met dementie. Het is me allemaal even lief.

Geef zieke kinderen en mensen met een beperking of dementie afleiding en plezier

De oorspronkelijke functie van de clown in het circus was ontspanning brengen, een lach tussen al die spannende acts. De clowns zorgden voor een ontlading. In het ziekenhuis werkt dat eigenlijk net zo. Mensen zitten in de stress, in een ongemakkelijke omgeving, ze hebben zorgen. Als wij even langskomen en wat licht en lucht brengen, gaat een kind vermoedelijk net iets meer ontspannen de operatiekamer in.

Laatst in het ziekenhuis kwam ik als Zabor al poetsend de kamer van een pubermeisje binnen. Haar moeder zat naast haar bed. Ik voelde veel spanning in die kamer. “Moet ik deze mevrouw ook opruimen?”, vroeg ik. “Ja!”, riep het meisje opgetogen. “Neem maar mee!” Maar moeder paste natuurlijk niet in het kleine plastic zakje. Tot verrassing van de zorgmedewerkers lag haar puberdochter dubbel. Even geen stress, maar puur plezier.

Geef zieke kinderen en mensen met een beperking of dementie afleiding en plezier