calendar close camera euro check edit filters beeldmerk cadeau hand hart-hand person share

‘Hij wist als geen ander hoe belangrijk die lach was’

Het was de laatste wens van de in 2009 overleden kunstenaar Rinus van Leunen dat zijn werk onder de mensen zou komen en dat de opbrengst naar een goed doel ging. De helft van het geld dat de veiling van zijn werk opbracht, ging naar de Stichting CliniClowns. Zoon Willem van Leunen en zijn partner Sipke Jan Bousema vertellen waarom.

Willem: 'Mijn vader had wel iets van een clown in zich. Hij maakte graag grappen, hield van onverwachte verkleedpartijen en vond het altijd fijn om mensen aan het lachen te maken.'

Sipke Jan: 'In zijn atelier zat een sticker op de muur met de spreuk: "Vergeet vandaag niet te lachen" en ik herinner me nog een tegeltje met: "In ieder schuilt een clown maar slechts weinigen hebben de moed die te tonen"'.'

Willem: 'Maar in het ziekenhuis kon hij dat niet. Mijn drie jaar jongere broer kwam op z'n negende in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam terecht met een heel zeldzame leverziekte. Hij lag op een afdeling met allemaal andere kinderen die ongeneeslijk ziek waren.'

Sipke Jan: 'Wat hij normaal gesproken thuis deed, vond hij lastig in deze verdrietige situatie. Hij kon de lol niet opbrengen en dat heeft hem geraakt. Er waren in die tijd geen CliniClowns. Wat zij goed kunnen is de zinnen verzetten en hij wist als geen ander hoe belangrijk dat was.'

Willem: 'Hij probeerde het wel, door samen met de kinderen wat te kleuren of te tekenen. Of door andere ouders wat op te beuren. Een lach op die gezichten te toveren ondanks de vaak uitzichtloze situatie. Ondertussen verkeerde hij ook in die onzekerheid: gaat mijn eigen zoon het wel redden. Het ís gelukkig goed gekomen met mijn broer. Hij is net als mijn vader glaskunstenaar geworden.'

Sipke Jan: 'Toen mijn schoonvader in het hospice lag, vroegen we wat er met zijn kunst moest gebeuren. "Doe maar naar een goed doel, doe maar naar de CliniClowns." Hij kende de noodzaak van hun werk en wilde ook dat veel mensen van zijn kunst konden genieten. Daarom hebben we een expositie georganiseerd in Brunssum en een veiling aangekondigd waarbij de opbrengst naar de CliniClowns ging.'

Willem: 'Een jaar na de donatie kregen we een uitnodiging voor een theatervoorstelling waar het geld voor gebruikt was. Het was een show waarbij alle zintuigen geprikkeld worden, bestemd voor kinderen met een beperking. Het was mooi om te zien hoe al die kinderen met hun ouders en begeleiders genoten. Je doet een donatie, krijgt een terugkoppeling en ervaart zelf wat jouw bijdrage betekent. Dat is toch geweldig!'

''Ik zou mensen willen aanmoedigen om ook bij leven te doneren, zodat ze er zelf nog van kunnen genieten.''

Sipke Jan: 'Ik zou mensen willen aanmoedigen om ook bij leven te doneren, zodat ze er zelf nog van kunnen genieten. Ik weet zeker dat mijn schoonvader het fantastisch had gevonden om met eigen ogen te zien wat zijn kunst heeft bijgedragen. Met de verbetering van de levenskwaliteit van anderen, vergroot je ook je eigen levensvreugde. Ook als je ervoor kan zorgen dat andere mensen, zoals de CliniClowns, hun werk kunnen voortzetten.'

Willem: 'Het is zo knap wat ze doen! Ik ben via Sipke Jan (die onder andere het CliniClowns Kindergala voor de AVRO presenteert, red) met het werk van de CliniClowns in contact gekomen. Ik herinner me nog de kinderafdeling van het Medisch Centrum Alkmaar, waar de clowns op bezoek kwamen. Dat heeft veel indruk op me gemaakt. Een circusclown staat altijd zelf in het middelpunt van belangstelling, een CliniClown zorgt ervoor dat het kind zich belangrijk voelt. Zij zetten het kind op een ludieke manier in de schijnwerpers. Dat blijft je altijd bij.'

Sipke Jan: 'Het heeft mij van jongs af geraakt dat er voor kinderen die minder makkelijk met de grote stroom mee kunnen varen, minder mogelijkheden zijn. Ik heb contact met een jongen in een rolstoel en die wil dolgraag presentator worden. Hij heeft echt ontzettend veel talent. Nu heeft hij nota bene te horen gekregen op school dat dat echt niet gaat. Wie bepaalt dat? Daar word ik boos over: dat iemand uitgesloten wordt. Ik merk dat in alle dingen die ik doe. Of dat nou opkomen voor gelijke rechten voor homoseksuelen in de wereld is of kinderen een fantastische dag bezorgen door de CliniClowns. Het verbinden en erbij betrekken van mensen is voor mij heel belangrijk.'