calendar close camera euro check edit filters beeldmerk cadeau hand hart-hand person share

Noortje : 'Zonder de clowns zou het saai zijn!'

Al achtenhalf jaar komt Noortje van Maldegem (9) veel in het UMC+ in Maastricht. Gek genoeg kijkt ze soms echt uit naar haar volgende ziekenhuisbezoek. De reden: clowns Fiep en Bums. Ze kennen elkaar al zo lang dat de band heel hecht is geworden.

Noortje: 'Het klinkt raar, maar ik verheug me er soms op dat ik weer naar het ziekenhuis moet. Fiep en Bums voelen echt als vrienden.'

Noortje heeft een tumor op de kruising van haar oogzenuwen die – vooralsnog – niet te opereren is. Daarom krijgt ze al achtenhalf jaar chemotherapie, op dit moment eens in de drie weken. Dat betekent steeds een halve of hele dag in het ziekenhuis met prikken, onderzoeken, wachten en soms vervelende bijwerkingen. Toch is Noortje altijd vrolijk. CliniClowns Fiep en Bums, sinds vijf jaar een vast duo in het UMC+, helpen haar enorm. Noortje: “We komen speciaal op dinsdag, omdat zij er dan zijn. Het is misschien echt raar om te zeggen maar eigenlijk verheug ik me er soms op dat ik weer naar het ziekenhuis moet. Fiep en Bums voelen echt als vrienden. Ik ben altijd superblij als ze komen.”

Haar moeder Manon en vader Harry zijn er altijd bij. Manon: “We hebben meerdere CliniClowns ‘meegemaakt’. Sinds vijf jaar zijn Fiep en Bums hier. Ze zijn heel veel voor ons gaan betekenen. Dit zijn best zware dagen en Fiep en Bums zorgen met al hun gekkigheid echt voor fijne momenten. Noortje weet precies hoe de dag gaat lopen, dat geeft haar rust. Maar Fiep en Bums zorgen er ook voor dat stress en angst veel minder aanwezig zijn.” Harry: “Noortje heeft ook wel eens dubbele chemo gekregen en daarvan voelde ze zich zo beroerd. Maar zelfs dan vond ze het nog leuk om hen te zien.”

Moeder Manon: 'Dit zijn best zware dagen en Fiep en Bums zorgen met al hun gekkigheid echt voor fijne momenten.'

Improviseren

“Dat er kinderen zijn die de CliniClowns niet leuk vinden, begrijp ik voor geen kilometer”, zegt Noortje. “Zonder de clowns zou het echt saai zijn.” Ze vertelt dat de clowns telkens weer nieuwe grappen verzinnen. “Vorige keer gingen ze zogenaamd nummertjes trekken, wie het eerst naar binnen mocht. Fiep pakte steeds het nummertje van Bums af. Uiteindelijk stopte hij het snel in zijn mond. Ik heb zo gelachen!” Bums: “We improviseren altijd, doen iets met de situatie. Zo moest Noortje eens even naar de wc. Fiep zag het lege bed en ging erin liggen. Toen was ik dus alleen, zonder maatje. Noortje zegt zelf ook vaak dat ze clown wil worden. Toen ze van de wc kwam, riep ik ‘Noortje, je bent mijn redding, nu komt het erop aan’, en had zij de rol van clown. Dolle pret.” Manon: “Ze hebben in al die jaren zo veel gekkigheid uitgehaald. Dat skiblio bijvoorbeeld, een nieuwe Olympische sport.” Fiep legt uit: “Skiblio is een soort curling, met mijn koffertje als schijf en Bums’ gitaar om mee te vegen.”

Bums: “We spelen voor Noortje en tegelijk ook voor haar vader en moeder. Harry wil bijvoorbeeld alles oplossen: als wij een probleem creëren, lost hij het op. Dat is voor ons juist niet handig en dat maken we hem dan ook duidelijk. Manon ligt dan in een deuk.” Fiep: “Het is voor ons super: we doen de deur open en zien drie lachende gezichten. We hebben er altijd zin in. En als er wel eens andere kinderen bij zijn op de kamer worden die er ook in meegenomen, dat maakt het spelen makkelijker.”

Clown Fiep: 'Het is fijn te merken dat je werk betekenis heeft, waardevol is.'

Waardevol

Fiep en Bums: “De band die we met Noortje en haar ouders hebben is heel bijzonder, ook omdat Bums zelf een dochter heeft die Noortje heet. Ze heeft een speciaal plekje in ons hart. We sturen elkaar een kaart met kerst en ze is al eens op bezoek geweest in het CliniClowns College, toen Bums er ‘toevallig’ ook was.” Fiep: “Toen ik zelf ziek was, had ze voor ons allebei een schilderijtje gemaakt. Het is fijn om te merken dat je werk betekenis heeft, waardevol is.” Bums: “Bij Noortje heb ik altijd het gevoel: dit is waarom ik CliniClown ben geworden.”