Tien jaar na de eerste lach

Lindsay is geen gewone stagiaire bij CliniClowns. Ze heeft zelf aan den lijve ondervonden wat voor impact de clowns hebben op een ziek kind. ‘Dat ik weer kon lachen, gaf mijn ouders hoop.’ 

“Ik kan me de dag van het ongeluk nog goed herinneren. Het was woensdag 16 november 2005, mistig en klam. Ik zat net in de brugklas. Om bij school te komen moest ik tien kilometer fietsen en onderweg een gevaarlijke kruising oversteken. Ik zag de bestelbus wel aankomen, maar twijfelde voor ik overstak. Daardoor dacht de bestuurder dat ik stopte en hij door kon rijden.”

Klein wonder

“De klap moet gigantisch geweest zijn. Bij de boerderij honderd meter verderop dachten ze dat er in de schuur iets naar beneden viel, zo hard was het geluid. Mijn vader liet net de honden uit, toen hij van alle kanten zwaailichten aan zag komen. Hij stelde mijn moeder nog gerust, omdat zij meteen een slecht voorgevoel had. En ze had gelijk; het was hun dochter die bewusteloos op de andere helft van de weg lag. Als een lappenpop was ik de lucht in geslingerd. De ruit van de bestelbus was gesprongen, mijn fiets volledig verwoest.”
 
“Ik bleek een aantal kleine hersenbloedingen te hebben gehad. In het Sophia ziekenhuis in Zwolle lag ik in een coma, totdat ik ’s avonds ontwaakte; een klein wonder. Het eerste halfjaar na mijn ongeluk kan ik me niets meer herinneren. Ik moet het doen met de verhalen van mijn ouders, mijn broertje en zusje. En ik heb nog wat losse, onsamenhangende krabbels op papier gezet tijdens mijn eerste dagen in het ziekenhuis.”
 

Voor het eerst weer lachen

"Mijn moeder vertelde dat ik haar slechts één keertje heb gezien, maar dat de impact groot was."

“Ongeveer twee weken na het ongeluk werd ik overgeplaatst naar een rustiger ziekenhuis in Meppel om te herstellen. Daar ontmoette ik clown Joep. Mijn moeder vertelde dat ik haar slechts één keertje heb gezien, maar dat de impact groot was. Joep reed een babybox gevuld met kaarten mijn kamer binnen en vertelde dat ze allemaal voor mij waren. Ene ‘Jeroen’ had ze allemaal geschreven, omdat hij me zo lief vond. Mijn moeder zag mij voor het eerst weer lachen en wist toen dat het goed zou komen. Ze zegt altijd ‘Dat jij weer lachte, gaf ons hoop. We wisten niet wat jou allemaal nog te wachten stond, maar wel dat je in elk geval nog kon lachen.’”

Emotioneel weerzien

“Het is tien jaar na mijn ongeluk en ik studeer. Mijn stage liep ik bij CliniClowns. Het is fantastisch om te kunnen bijdragen aan wat de clowns voor kinderen – zoals ik toen – kunnen betekenen. Mijn weerzien met Ria, alias clown Joep, was voor mij heel emotioneel. Ik werd geconfronteerd met een moeilijke periode in mijn leven, waarin Ria een lichtpuntje was. Mijn ouders ontmoetten Ria voor het eerst toen ik ze meenam naar Circus CliniClowns, waar zij speelde. Na al die jaren kon mijn moeder eindelijk tegen haar zeggen hoe dankbaar ze was voor het feit dat clown Joep haar dochter weer heeft laten lachen.” 

Help mee, steun CliniClowns!

Maak bezoeken mogelijk!

Gun nog meer zieke kinderen bezoek van CliniClowns! Met jouw donatie maak je het mede mogelijk dat CliniClowns nog meer zieke kinderen kan laten lachen, ontspannen en genieten. Help je mee?

Olivier grijnst van oor tot oor

"Zodra Olivier de stem van clown Waldo hoorde, werden zijn ogen groot en brak er een glimlach door die niet meer weg ging. Ik denk dat dit het mooiste en grootste cadeau is geweest dat we Olivier hebben kunnen geven."

Start een goede doelen actie!

Alle goede doelen acties, hoe klein of groot ook, zijn voor ons belangrijk. Met de opbrengsten van jouw actie maak je het mede mogelijk dat CliniClowns nog meer zieke kinderen kan laten lachen, ontspannen en genieten.