Wanneer het buiten donker wordt, verandert ook de sfeer in het ziekenhuis. Het wordt stiller op de gangen en de kinderen en hun ouders maken zich klaar voor de nacht. Tilly vertelt over de bedtijdbezoeken die zij brengt als CliniClown Stoet.
Een dekentje over het gezin
“Er is één bedtijdbezoek mij echt bijgebleven. Ik liep met mijn maatje een kamer in waar een moeder met haar paar maanden oude kindje op bed lag. We dachten dat ze sliepen en stonden op het punt om te vertrekken toen de moeder riep: “Nee, nee, we zijn wakker hoor! Jullie mogen wel binnenkomen.”
Ik merkte wat spanning bij de moeder. Het is tenslotte ook heel spannend om met zo’n kleintje in het ziekenhuis te liggen. Maar doordat ze ons terugriep merkte ik dat ze wel behoefte had aan wat contact.
Het was een heel mooi intiem moment waarin we zacht een muziekje speelden. Het kind ging helemaal op in de muziek en liet alles over zich heen komen, terwijl de moeder een beetje geëmotioneerd raakte. Onbewust creëer je dan met behulp van de sfeer die er ’s avonds hangt een kwetsbaar moment.
Het voelt echt alsof je dan een dekentje over het gezin heen kan trekken door de mooie lichtjes en de muziek. Het is een kort moment, maar je merkt wel dat ze echt anders gaan slapen dan als we er niet waren geweest.
Als het ziekenhuis donker wordt
Een bedtijdbezoek verschilt op verschillende manieren van een regulier bezoek. Je komt namelijk op een ander moment van de dag. De kinderen en hun gezin zijn met andere dingen bezig, het is veel minder druk op de afdeling en het is natuurlijk donker.
De rustige en stille sfeer in het ziekenhuis heeft invloed op hoe wij aanwezig zijn, je stapt bijvoorbeeld veel voorzichtiger een kamer in. Eigenlijk is het allemaal erg knus. We lopen bijvoorbeeld met lichtjes in ons kostuum en een muziekje over de gang. Zo weten de kinderen dat we er zijn. Dit betekent overigens niet dat het spel ook altijd zacht en rustig verloopt in de avond. Sommige kinderen willen juist al hun energie kwijt vlak voor het slapen.
De reacties van ouders en het verplegend personeel zijn heel leuk. Vaak wordt er verbaasd, maar vooral ook heel enthousiast gereageerd als we de afdeling op lopen. Ze voelen dat het bijzonder is dat we op dit moment van de dag aanwezig zijn. Ik merk echt dat het gewaardeerd wordt.
"Je voelt dat het bijzonder was.”
Tilly, CliniClown Stoet
Van onrust naar slapen
Het moment aan het einde van dag kan soms best een uitdaging zijn. Soms komen we kinderen tegen die nog heel onrustig zijn, terwijl ze eigenlijk moeten gaan slapen. Mijn maatje en ik gaan dan eerst mee in de energie van het kind en bouwen samen af naar het moment van slapen. Hierdoor kunnen we het gezin een handje helpen, want als wij weggaan is de druk van de dag er zo goed als uit.
Het mooie aan bedtijdbezoeken vind ik dat het een moment is dat de kinderen vaak omringd zijn door hun gezin. Hierdoor gaan de broertjes en zusjes volop mee in ons spel en zie ik dat de ouders een moment van ontspanning vinden. Dat merk ik doordat zij halverwege ons bezoek vaak de praktische zaken laten liggen en rustig gaan zitten toekijken naar het contact tussen ons en hun kind.
Licht en lucht in een vreemde kamer
De waarde van een bedtijdbezoek verschilt echt per kind. De ene zoekt naar ontlading van de lange dag in het ziekenhuis, de andere gebruikt ons bezoek als een soort oppepper. Er zijn tenslotte veel kinderen die zich vervelen op zo’n dag en dan genieten van het gekke kwartiertje waarin alles kan.
Daarnaast kan een avond in het ziekenhuis voor veel kinderen heel spannend en ongemakkelijk zijn, het wordt dan zo duidelijk dat je niet thuis bent. Ik denk dat het lastig kan zijn om te slapen in een vreemd bed, in een vreemde donkere kamer met vreemde geluiden. De bedtijdbezoeken draaien om het brengen van licht en lucht in die vreemde donkere kamer. Het is heel mooi als wij de sfeer kunnen ombuigen, zodat de nadruk daar minder op komt te liggen.
Ik geniet van de avonden in het ziekenhuis, want ik vind het zelf ook bijzonder. De knusse sfeer, die we gedeeltelijk zelf creëren, maar die er ook al hangt, is zo fijn. Na het avondspelen ga ik eigenlijk altijd heel ontspannen en tevreden naar huis. Je voelt dat het bijzonder was.”