Toen zijn pensioen dichterbij kwam, wist Carel (64) één ding zeker: “Ik wil leuke dingen blijven doen.” Een jaar na het overlijden van zijn vrouw besloot hij vrijwilliger te worden bij CliniClowns. Carel vertelt zelf over zijn ervaringen.
Een nieuwe stap
“Samen met mijn vrouw was ik donateur van bijna alle kinderfondsen in Nederland. We hebben CliniClowns ongeveer 11 jaar gesteund. Omdat mijn pensioen nadert en ik nu alleen woon, wilde ik tijdig een nieuw sociaal netwerk opbouwen. Lekker actief zijn en onder de mensen blijven. Daarom heb ik contact opgenomen met CliniClowns met de vraag of ik daar als vrijwilliger aan de slag kon.
Het gaf mij de mogelijkheid om dat nieuwe sociale netwerk op te bouwen bij een goed doel dat ik een warm hart toedraag. Er zijn veel andere mooie goede doelen, maar die vragen vaak om onderzoek dat pas over een aantal jaren resultaat oplevert. Ook enorm belangrijk, maar ik wilde graag bijdragen aan iets waar kinderen meteen iets aan hebben en dat ook op de lange termijn effect heeft. Inmiddels werk ik ongeveer een jaar als vrijwilliger en ik vind het zo ontzettend leuk.
Bijzonder contact
Als vrijwilliger geef ik gastlessen op basisscholen. Dat kan aan één groep zijn, maar soms ook aan een aantal groepen tegelijkertijd in een aula. Ik vertel wat CliniClowns doet en welke impact de clowns hebben. Vaak is de gastles de start van een actie die de school organiseert. Na een paar weken kom ik dan terug om het resultaat van de actie in de vorm van bijvoorbeeld een cheque in ontvangst te nemen. Naast de gastlessen bezoek ik evenementen om daar het verhaal van CliniClowns te vertellen.
Juist het contact met de mensen tijdens mijn vrijwilligerswerk maakt het zo bijzonder. Zo had ik onlangs de laatste groep van de dag gehad, toen er ineens een meisje uit groep 6 naar me toe kwam rennen. Ze had een tekening voor CliniClowns gemaakt en wilde die aan mij meegeven. Die tekening hangt nu op het kantoor in Amersfoort. Dat soort momenten vind ik bijzonder. Ook kinderen die na een gastles enthousiast roepen dat ze later CliniClown willen worden of leerkrachten die vragen waar hun eigen kinderen kunnen solliciteren, blijven mij bij. Op zulke momenten merk je dat het verhaal echt binnenkomt bij zowel leerlingen als leerkrachten. Daar doe ik het voor.
“Ik heb in mijn leven de kracht van de lach ervaren.”
Carel, vrijwilliger
Lachen maakt lichter
Naast de gastlessen en toespraken help ik soms mee op kantoor, bijvoorbeeld tijdens de ‘Blij met jou’-dagen voor donateurs van CliniClowns. Eigenlijk vind ik alle onderdelen van het vrijwilligerswerk leuk, juist omdat het zo anders is dan mijn normale werk.
De boodschap van CliniClowns spreekt mij persoonlijk ook aan. In mijn leven heb ik de kracht van de lach ervaren. Ik weet dat humor kan helpen wanneer dingen moeilijk zijn. Daarom heeft het een belangrijke plek in mijn leven. Ellende zal altijd een onderdeel zijn van het leven, maar mensen kunnen wel leren om zich daartegen te wapenen en moeilijke situaties soms wat lichter te maken. Dat ik daaraan mag bijdragen vind ik heel fijn.
Blijven bijdragen
Het vrijwilligerswerk bij CliniClowns past goed bij mij, omdat ik kan bijdragen aan iets dat ik belangrijk én leuk vind. Ik neem nu dan ook steeds graag een dag vrij om kinderen mee te nemen in het mooie verhaal van CliniClowns en te laten zien hoeveel vakmanschap er achter het werk van de clowns zit. Want CliniClown word je natuurlijk niet zomaar. Ik vind het mooi dat mensen daar door de gastlessen meer over ontdekken.
De medewerkers op kantoor doen er alles aan om vrijwilligers te betrekken bij het mooie werk van de stichting. Daardoor voel ik me volledig onderdeel van de organisatie. We hebben dan ook met enige regelmaat contact, van lunchmeetings tot berichtjes. Ook met de andere vrijwilligers is het iedere keer gezellig. De groep is heel gevarieerd, maar iedereen deelt hetzelfde enthousiasme en hetzelfde doel.
Juist als je wat ouder bent, zoals ik nu, kun je met vrijwilligerswerk nog zó belangrijk zijn voor veel mensen. Hiervoor gebruik ik alles wat ik heb geleerd in het leven en mijn werk. Ik kan het (aanstaande) pensionado’s alleen maar van harte aanbevelen om ook zo’n stap te zetten.”