×

Het zoontje van Kim had een hersentumor: ‘Vechten tegen het monster’

Isha (3) is net klaar met zijn laatste behandeling. Het afgelopen halfjaar hebben moeder Kim en haar gezin het zwaar gehad. Ze is opgelucht dat het voorbij is en dat ze nu samen kunnen zijn. Maar ruimte voor het besef en de hoop dat het nu voorbij is, is er nog niet.

Kim vertelt: “Ik vind het moeilijk om te beschrijven hoe ik me voel, ik sta nog volop in de regelstand. Ik voel me eigenlijk alsof continu het zwaard van Damocles boven ons hoofd hangt. Kanker kan altijd terug komen, dat is wat het zo moeilijk maakt.” 

Hersentumor

In de herfst van 2019 begint Isha ineens over te geven. Er volgen meerdere bezoeken aan de huisarts en uiteindelijk ziet de kinderarts op de CT-scan direct wat er aan de hand is: een hersentumor. Dit is zeer zeldzaam op deze leeftijd en een reden om geen tijd meer te verliezen. Een dag later wordt Isha al geopereerd. 

Laat kinderen zoals Isha even alle narigheid vergeten

Het groene clowntje

De tumor is heel agressief en na de operatie is er intensieve chemotherapie nodig. Het wordt een loodzware periode van ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Hoe leg je dit aan je kind uit? “In totaal zijn we misschien 25 dagen thuis geweest de afgelopen maanden”, zegt Kim. “Ik heb gezorgd dat het ziekenhuis een vrolijke plek werd, ondanks de behandelingen. Thuis was ‘gewoon thuis’. Maar van het ziekenhuis maakten we een feestje. En degene die daar heel belangrijk in was, was ‘het groene clowntje’: CliniClown Jaja.” 

Lichtje in de deuropening

“Isha is een heel zachtaardig en vrolijk mannetje”, zegt Kim over haar zoon. “Geen kind dat achterstevoren van de glijbaan gaat, eerder een jongetje dat zich verliest in zijn fantasie. Hij is sociaal heel intelligent, weet precies met wie hij wel een band aangaat en met wie niet. Toen hij net geopereerd was, was hij heel ziek en kon zich nauwelijks bewegen in z’n ziekenhuisbed.”
Juist dan heeft Isha het nodig om in zijn fantasie te kunnen duiken. “Clown Jaja en clown Makkie stonden in de deuropening en speelden met een simpel lampje op hun duim. Isha kon niet veel, maar je zag de lach op z’n gezicht. Het was zo klein, maar ik zag hoe leuk Isha het vond.”

Ze vonden elkaar

Kim: “Clown Jaja gebruikt niet veel woorden in haar spel. Ik heb het gevoel dat ze de clownswereld heerlijk vindt om in te zitten. Met Isha is er een enorme klik, ze laten elkaar toe en dat werkt heel goed. ‘Het groene clowntje’ snapt hem perfect. Zodra haar gitaartje op de gang klinkt, komt hij uit bed.”
Isha heeft duidelijk zijn favorieten en die heeft hij in Jaja gevonden. Kim vertelt verder: “Voor mij was het ook praktisch. Ik moest hem in het ziekenhuis continu vermaken, het blijft een peuter. Als de CliniClowns langskwamen, was dat voor mij ook een adempauze. En het deed me goed om te zien dat hij zo opgevrolijkt wordt door de clown in deze moeilijke tijd.”

Van scan naar scan

“De afgelopen maanden leefden we van kuur naar kuur, vechten we tegen het monster. Nu zitten we op het wachtbankje en leven we van scan naar scan. Hopen dat het goed nieuws is en dan weer door naar de volgende. Ons leuke leven is er even niet meer. Hopelijk over vijf jaar weer als zeker is dat de tumor niet meer terug is gekomen.”

Help jij mee zodat we nog meer zieke kinderen, kinderen met een beperking en mensen met dementie afleiding en plezier kunnen bezorgen?