×

Geschiedenis van de CliniClowns in en buiten Nederland

In Nederland bestaat CliniClowns meer dan 25 jaar, maar de eerste clown in het ziekenhuis was er al veel eerder.

'The most important thing a clown does in the hospital is to transform the energy in the room.' - Michael Christensen

In de jaren zestig studeerde de Amerikaanse Patch Adams om arts te worden. Omdat hij gelooft dat iemands gezondheid sterk verbonden is met zijn of haar welzijn en emoties, bezocht hij zijn patiënten als clown. Michael Christensen, een straatartiest en clown van het Big Apple Circus, denkt er net zo over.

Toen Michael’s broertje in de jaren tachtig in het ziekenhuis lag, bezocht hij hem vaak als clown om hem op te vrolijken. In het ziekenhuis vrolijkte hij niet alleen zijn broer op en merkte hij hoe belangrijk afleiding en plezier zijn voor kinderen in moeilijke situaties.

De eerste echte CliniClown

Toen zijn broer overleed erfde Michael zijn dokterstas en was zijn clownspersonage Mr. Stubs geboren. Artsen vroegen hem te spelen tijdens een open dag in het Baby’s & Children’s Hospital of Columbia Presbyterian Medical Centre. Dit was het begin van georganiseerde clownsbezoeken aan kinderen in ziekenhuizen over de wereld.

In 1986 richtte Michael de Big Apple Clown Care Unit op in New York. De mooie verhalen over Dr. Stubs werden ook in Europa verteld. In 1991 zorgde Prinses Stéphanie van Oostenrijk dat in Wenen de Rote Nasen werden opgezet, de Oostenrijkse zus van de CliniClowns.

Stichting CliniClowns

De Nederlandse professor dokter Tom Voûte, het hoofd van de afdeling Kinderoncologie van het Emma Kinderziekenhuis, startte vlak na de oprichting van de Rote Nasen de eerste CliniClowns-pilot in Nederland. Op 17 november 1992 werd Stichting CliniClowns opgericht, in 1993 speelden de eerste twee CliniClowns met zieke kinderen in het Emma Kinderziekenhuis in Amsterdam.

Inmiddels werken er ruim 95 CliniClowns en worden vanuit ons kantoor in Amersfoort elke dag CliniClown-bezoeken georganiseerd. We werken samen met de zorg, om zoveel mogelijk impact te maken op het welzijn van zieke kinderen, kinderen met een beperking en, sinds 2018, ook op het welzijn van mensen met dementie.